[EGoT] EP1: Turn 12: A Joyous Requiem

posted on 15 Mar 2014 20:15 by gale in EGoT
 
 
เอนทรีย์นี้เป็นส่วนหนึ่งของ
 
 
 
 
 
-----------------
 
 
 
เหมือนได้ยินคนเขาพูดกันแว่วๆ เกี่ยวกับเรื่องที่แผ่นดินเวสเทอรอส
 
หืม?
 
 
อะไรนะ
 
 
ราชาตายแล้ว...
 
 
 
อืม......
 
 
 
 
 
 
......
 
 
ไม่เห็นเกี่ยวกับข้าสักนิด
 
 
เพราะฉะนั้นช่างมันเถอะ
 
 
 
 
ขอบคุณพี่ป่าน @ltanatosl สำหรับภาพประกอบข่าาาาาาาาาาาา ขอบคุณมาก น่ารักมาก โฮว
 
//กอดสหายซี
 
 
 

 
 
 
 

 

edit @ 15 Mar 2014 23:36:24 by gale

[EBF]There was once...: Illusion of the Forest

posted on 11 Mar 2014 03:00 by gale in EBF
 
เอนทรีย์นี้เป็นส่วนหนึ่งของ
 
 
----------------
 
Sequel to
 
 
ตัวละครที่ปรากฏในเอนทรีย์

 
 
 
There was once...: Illusion of the Forest
 
 
 
 

กาลครั้งหนึ่งมีครอบครัว


 

    เป็นครอบครัวที่ธรรมดา ออกจะธรรมดาเกินไปที่จะมีเรื่องเล่าที่พิเศษอะไร มีพ่อ แม่ ลูก และอีกหลายพ่อ หลายแม่ ทั้งปู่ ย่า ตา ยาย เป็นครอบครัวใหญ่ อาศัยอยู่อย่างเรียบง่ายในเมืองเล็กๆ ไร้ชื่อเสียงที่ไม่แม้แต่จะปรากฎบนแผนที่


 

    วันเวลาผ่านไป ทั้งวันที่แสนสุข หรือเศร้าสร้อย

ผันต้นไม้ที่แห้งโกร๋นเหลือแต่กิ่งก้านให้เต็มไปด้วยสีสันของใบไม้ ดอกไม้ในวันหนึ่ง ...ค่อยๆ กลายเป็นสีน้ำตาลแดง ร่วงโรยในอีกวันหนึ่ง และถูกปกคลุมไปด้วยหิมะในอีกวันหนึ่ง ...มีหลายสิ่งเปลี่ยนแปลงไป และมีอีกหลายสิ่งที่ยังคงเดิม


 

    มีสมาชิกคนหนึ่งของครอบครัวที่ไม่ยอมเปลี่ยนไปตามที่ควรจะเป็น


 
 

    กาลครั้งหนึ่งมีเด็กประหลาด


 

    เขาใช้ชีวิตอย่างเด็กธรรมดามาตลอด ไม่มีใครสังเกตถึงความแปลกประหลาด แม้แต่ตัวเขาเองก็ไม่เคยสังเกตอะไร จนกระทั่งเวลาผ่านไป...นาน...นานเกินไป


 

    แม้ว่าเวลาจะผ่านไปสิบปี ยี่สิบปี จนคนเฒ่าคนแก่ลาจากไปคืนสู่ผืนดิน พี่น้องรุ่นเดียวกันเติบโตเป็นผู้ใหญ่ มีทายาทรุ่นใหม่ออกมารอสืบทอดช่วงต่อ


 

    ถึงกระนั้นเขาก็ยังไม่เปลี่ยนไป


 

    เขาไม่สูงขึ้น ไม่แก่ขึ้น เสียงไม่ทุ้มอย่างคนมีอายุ ไม่มีเส้นผมขาวแทรก ทั้งสังขารไม่ร่วงโรย


 

    ไม่ว่าจะมองอย่างไรก็ไม่มีทางใช่สายเลือดเผ่าพันธุ์เดียวกับครอบครัวของเขาได้เลย


 

   

    กาลครั้งหนึ่งมีเรื่องเล่า


 

    เป็นเรื่องเล่าเก่าแก่ที่ถูกเล่าต่อกันมาปากต่อปาก จากคำเล่าสู่ตัวอักษร… กล่าวถึงเหล่าภูตที่มักลักพาลูกมนุษย์ที่ตนถูกใจกลับไปยังดินแดนของตน แล้วแทนที่เด็กนั้นด้วยท่อนไม้หรือก้อนดิน บ้างก็ว่าภูตจะเอาบุตรธิดาของตนไปแทนที่ลูกมนุษย์ ให้เติบโตท่ามกลางมนุษย์ และจะมีลักษณะพิเศษต่างๆ กันไป


 

    เด็กประหลาดที่มีชีวิตอยู่มานานย่อมเคยได้ยินเรื่องนี้ หลายครั้งหลายครา แต่เขาไม่เคยคิดว่าเรื่องเล่าในนิทานที่ได้ยินมาตั้งแต่เด็กๆ จะกลับกลายเป็นเรื่องใกล้ตัวกว่าที่คิด


 
 

    กาลครั้งหนึ่งมีภูต


 

    ภูตตนนั้นไม่เคยตระหนักถึงชาติกำเนิดของตนเอง จนกระทั่งค้นพบเวทมนตร์กำเนิดประจำตัวโดยบังเอิญ


 

    เมื่อแรกเขาสร้างสิ่งเล็กๆ ...ขนนก ...ใบไม้ ...กระดาษ ครั้นแล้วจึงค่อยๆ เพิ่มขนาด เพิ่มรายละเอียด ...จากสิ่งเล็ก กลายเป็นสิ่งใหญ่ ...เขาเสกบ้าน เสกมังกร เสกมนุษย์ ...บรรจงใส่รายละเอียดลงไป ทั้งเส้นเนื้อไม้ เกล็ดของมังกร กายร่างของมนุษย์


 

นานวันเข้าเขาก็พัฒนาความสามารถ ทำให้มันสัมผัสได้ด้วยมือ ได้กลิ่นด้วยจมูก รับรสได้ด้วยลิ้น งานเสกสรรค์ของเขาละเอียดขึ้น ปราณีตขึ้น สมจริงยิ่งนัก จนแม้ช่างศิลป์ที่ไหนก็ไม่อาจทัดเทียมได้


 

เขาสนุกยิ่งนัก ทุกวันเขาจะสร้างสิ่งต่างๆ ขึ้นมาให้คนที่อยากดู เขาเล่านิทานด้วยภาพ ร้อยเรียงถ้อยคำโดยไม่ต้องปริปาก เขาโบกมือเพียงครั้งเดียวก็สร้างโลกได้ และเมื่อสะบัดมืออีกทีก็ทำให้มันหายไปได้เช่นกัน


 

...แต่ถึงกระนั้น บ้านมายาก็ไร้ที่ติเกินไป ไฟของมังกรมายาก็ร้อนเกินไป ทั้งมนุษย์มายา…


 

...สำหรับมนุษย์มายา ...เขาทำได้ดีเกินไป ...มากเสียจนแม้แต่ตัวเองก็ไม่เคยตระหนักรู้


 

เขาสร้างมนุษย์มายามาตลอดหลายสิบปี


 
 

กาลครั้งหนึ่งไม่มี


 

ไม่มีทั้งแขน ขา ใบหน้า ร่างกาย กระทั่งตัวตน


 

เมื่อเวลาผ่านไป จนไม่มีคนรู้จักเขาหลงเหลืออยู่อีกต่อไป